Nine balık uyumuş
Ve kimse bilememiş
Küçük karabalığı
Bir karabalığım ben de
Yeni diyarlar, yeni yeniler arayan kendine
Ama bulamadım ben
Ne içimi anlatacak resim
Ne sesimi duyacak bir gökyüzü
Ben hep zincirlere rastladım
Kayıp, ıssız ve yıkık
Önceleri dedim ki arıyorum ya
Derviş miyim ben?
Sonra bana kalan vazgeçmek
Bir derviş kadar bile kıymetim yok benim
O arar ötesini düşünmeden ya ben
Sonu bitiriliveren bir karabalık
Düşünür dururum kendi sonumu
Beni okuyan insan
Bari sen getir sonumu
O zaman, işte o zaman kaybolmam
O zaman limanlar yutmaz beni
Yosundan zincirler çevreler içimi
Ve beni denizin tutsağı yapar
Ve ben, sonunu bilen tutsak
Kurtulurum bu belirsizlikten
Denizi dinler ve bir korkağı oynarım
Böylesi daha kolay
Böylesi daha belirgin
Ve böylesi daha acımasız 29 eylül 2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder