Arkadaşım neredesin?
Çıkmıyor sesin soluğun ne zamandır
Yoksa korkuyor musun yaşamaktan?
Acı mı veriyor anıların?
Yine ıslanırım diye sokağa çıkmıyor musun yoksa?
Bak ben oturmuş bir pencere camından seni seyrediyorum.
Şu hayatı bile düşünmeden hızlı hızlı geçişini izliyorum
Şu değmeyeceğini bile bile ömrünü tükettiğin işine gidiyorsun yine.
Ne benim farkımdasın ne de düşüncelerimin
Ama ben senin farkındayım!
O pencere camından izliyorum bıkkınlığını
Dile getiremediğin o kelimeler yağmur damlalarıyla yığılıyor üstüne
Arkadaşım dur bi soluklan
Ne bu acelen?
Yorulmadın mı bir kum saatinin içinde yaşamaktan?
Zamanın dolduğunda geri çevrilmeyi umut etmekten ve
Ummadığın bir zamanda saçılmaktan umutsuzca
Yorulmadın mı?
Bugün hava yağmurlu
Yine o pencere önündeyim
Ve uzun bir sessizlik
O ritmi yağmur atışması ve nefesimin camdaki buğusu
Bi gülücük koydum cama
Belki eser ya aklına
Şu yağmurda kendini dinlersin
Ve bir pencere camına bakıp gülümsersin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder