Kafamın içinde kopan o kadar fırtına var ki
Durulmuyor denizim
Yolunu bulmaya çabalayan geçe kalmış bir balıkçı teknesi
Dalga bir oyana iteliyor bir bu yana
Çarpa çarpa ilerliyorum yoluma
Bakıyorum da kimse çıkamamış kıyıya
Batık yitik bir gemiyim
Dibe vuruyor dünyam
Dip ve ben yoldaşız denizin derinlerine
Çok insan var derinlerde
İstesem de konuşamam onlarla
Çünkü biz dalgaların çarptığı
Karanlık bir kilit vurduğu kelimelerimize
Biz nefesini, düşüncelerini ve hayallerini
Dipte bir balık sürüsüne emanet etmiş bir yeşil yosunuz!
Kim çıkarabilir bizi bu batık dünyadan?
Kim uzatabilir ellerini?
Biz kaldık burada arkadaşlar
Elimizden gelen tek gerçek
Daha fazla dalgalanmaması denizin
Çünkü o zaman
O zaman gemiler batmaz!
O zaman ellerini çenesine dayamış çocuk görür balıkçı teknesini
Der ki babam geliyor.
Ve kavuşur çocuk babasına
Liman teknesine
Biz mi bizim için kurtuluş yok.
Deniz içine aldı mı insanı bırakmaz..2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder